اطلاعات عمومی !!وایکینگ ها چه کسانی بودند!!

در سال 793، مهاجمان مسلح به یک صومعه در ساحل نورثامبریا حمله کردند. راهبان وحشت زده، مات و مبهوت اسیر دست مهاجمانی شدند که دست و پای آنها را با غل و زنجیر بستند و با خود بردند. این اولین حمله ثبت شده به نام وایکینگ‌ها است.

وایکینگ‌ها دزدان دریایی منطقه اسکاندیناوی یعنی دانمارک، نروژ و سوئد فعلی بودند که بیشتر از دو قرن هر بلایی که دلشان خواست بر سر هر منطقه‌ای که دستشان رسید آوردند. در نتیجه به عنوان جنگجویان خشن و بی رحم معروف شدند.

وایکینگ‌ها که بودند و از کجا آمدند؟

وایکینگ‌ها دریا نوردانی بودند که در جنوب اسکاندیناوی، یعنی دانمارک، نروژ و سوئد زندگی می‌کردند. از اواخر قرن 8 تا اواخر قرن 11 میلادی از اروپا گرفته تا دریای خزر و روسیه پا گذاشتند.

آن‌ها بخشی از یک فرهنگ پیچیده اسکاندیناوی را تشکیل می‌دادند که هم جنگجو و غارتگر بودند و هم تجارت می‌کردند. در تاریخ وایکینگ‌ها، شعرها و نوشته‌های به جا ماند که نشان می‌دهد قصه گو و شاعران فوق العاده ای هم بوده‌اند.

با این حال، آنقدر به خشن بودن و غارتگری معروفند که به سختی می‌شود باور کرد هنرمند، قصه گو و بازرگانان خوبی هم بوده‌اند.

نوع زندگی وایکینگ‌ها بسیار روستایی بود و تقریباً هیچ شهری در بین جوامع آنها وجود نداشت. اکثریت قریب به اتفاق از طریق کشاورزی، یا در امتداد ساحل، از طریق ماهیگیری امرار معاش ناچیزی می‌کردند.

در قرن 7 و 8 متوجه شدند که قایق‌ها به جای اینکه فقط از پارو استفاده کنند با بادبان هم کار می‌کنند. کم کم قایق‌های کوچک به کشتی‌های بزرگ تبدیل شدند.

این کشتی‌ها را طوری طراحی کردند که به راحتی و با سرعت در هر نوع عمقی از آب حرکت کنند و به راحتی در ساحل کناره بگیرند.

اینکه دقیقاً از چه زمانی، چطور و چه عده‌ای از وایکینگ‌ها تصمیم به متحد شدن و تعیین یک رئیس برای حمله به مکان‌های دیگر گرفتند مشخص نیست. شاید با خودشان در جنگ بودند، و هر کسی قدرت و فامیل بیشتری داشت رئیس می‌شد.

شاید کسانی که مناطق دیگر را دیده بودند، آمدند و از ثروت آن طرف آبها تعریف کردند و وایکینگ‌ها که به سختی با کشاورزی و ماهیگیری زندگی می کردند تصمیم گرفتند که به مناطق دیگر حمله کنند.

شاید هم هر دو این موارد باعث شد تا آنها به افرادی جنگجو برای بدست آوردن ثروت تبدیل شوند. اما چیزی که از اولین حمله آنها ثبت شده و در بالا به آن اشاره شد از سال 793 شروع می‌شود. بعد از آن در سال 795 در ایرلند و 799 در فرانسه اولین حمله‌های وایکینگ‌ها ثبت شد.

کسانی که قربانی این جنگجویان وحشی می‌شدند، به آنها وایکینگ نمی‌گفتند. این نام بعداً به وجود آمد، و در قرن یازدهم رایج شد و احتمالاً از واژه vik گرفته شده که در زبان نورس قدیم که وایکینگ‌ها به آن حرف می‌زدند به معنای “خلیج” یا “ورودی” است.

به جای وایکینگ به آنها “دنی” به معنی دانمارکی‌ها گفته می‌شد. البته این دانمارکی که امروز ما می‌شناسیم با آن دانمارکی که آن موقع می‌گفتند فرق می‌کند. منظورشان از دانمارکی‌ها، شمالی‌های بی دین و ایمان بود! البته با زندگی در دانمارک کنونی، تاثیر فرهنگ وایکینگ‌ها را همه جا می بینید.

از کی و کجا حمله وایکینگ‌ها شروع شد؟

وایکینگ‌ها اول فقط با چند قایق به مناطق مختلف حمله می‌کردند. بعد از اینکه کمی آذوقه غارت می‌کردند و در برابرشان مقاومت می‌شد به خانه بر می‌گشتند.

اما در دهه 850 حمله‌های بزرگتر به جنوب انگلیس، ایرلند و در امتداد رود سن در فرانسه شروع شد و پایگاه‌هایی را درست کردند تا از آنجا شروع به تسلط بر مناطق داخلی بکنند.

این حملات در نیمه دوم قرن نهم به کرسندو رسید. وایکینگ‌ها در ایرلند بندرهای طولانی و مستحکم مثل بندر دوبلین را درست کردند که از آنجا به قسمت شرقی جزیره تسلط داشتند.

در سال 885 در فرانسه، بعد از اینکه پادشاهشان از نظر سیاسی شکست خورد ارتش وایکینگ پاریس را محاصره و تقریباً آنجا را تصرف کردند.

در اسکاتلند بر شتلند و هبرید تسلط پیدا کردند و در سال 865 وارد انگلستان شدند. نورثومبریا را شکست دادند و در سال 866 پایتخت جنوبی آنها یعنی یورک سقوط کرد. به همین ترتیب، بخش‌های دیگری از انگلستان را هم به تصرف خودشان درآوردند.

وایکنیگ ها سال‌ها در منطقه‌ای وسکس انگلستان حکومت کردند تا اینکه آخرین پادشاه آنها، اریک بیدالکس، اخراج و در سال 954 کشته شد.

با این حال، آداب و رسوم وایکینگ‌ها و به ویژه دانمارکی‌ها مدت‌ها در آنجا ادامه داشت و هنوز هم ردپای DNA اسکاندیناوی را می شود در منطقه‌ای که قرن‌ها به عنوان Danelaw معروف بود پیدا کرد.

در اواسط قرن یازدهم پادشاهی متحد در دانمارک، نروژ و سوئد ظاهر شد و در نهایت از شدت حمله وایکینگ‌ها کم شد.

در اوایل قرن یازدهم، زمانی که لشکرکشی های تحت حمایت سلطنتی موفق شدند انگلستان را دوباره تسخیر کنند و پادشاهان دانمارک را بر تخت سلطنت بنشانند، در واقع آخرین فعالیت وایکینگ ها در اوایل قرن 11 بود.

وایکینگ ها در کجا مستقر شدند و زندگی کردند؟

وایکینگ ها قسمتهای زیادی از اسکاتلند به ویژه اورکنی، منطقه ای در اطراف دوبلین و نرماندی در فرانسه و بخش بزرگی از اوکراین و روسیه را هم برای سال های زیادی تحت کنترل خودشان داشتند.

اما این وسعت مناطق تسخیر شده به دست وایکینگ ها نبود. این دریانوردان جنجگو که قدرتشان در کشتی سازی باعث شده بود تا جرات سفر به سرزمین های دیگر را پیدا کنند، برای پیدا کردن سرزمین ها و در نتیجه غنایم بیشتر تا غرب اقیانوس اطلس هم رفتند.

وایکینگ ها احتمالاً در قرن هشتم وارد فاروئه شدند و از آن به عنوان پله ای برای عبور از غرب در اقیانوس اطلس استفاده کردند.

در اواسط قرن نهم وایکینگ ها در جستجوی سرزمین های جدید به ایسلند برخوردند و در سال 872 استعمارگران به رهبری اینگولف آرنارسون در جزیره مستقر کردند؛ و یک جامعه منحصر به فرد، به شدت مستقل و بدون هیچ گونه وفاداری رسمی با پادشاهان نروژ، ایجاد کردند.

از سال 930، مجمعی متشکل از رهبران ایسلند هر تابستان در دشتی در مرکز این جزیره با هم ملاقات می کرد. ادعا می شود که قدیمی ترین پارلمان جهان همین مجمع بوده است.

معروف ترین وایکینگ که بود؟

آیوار بی استخوان (Ivarr the Boneless)، پسر راگنار لودبروک جنگجویی مشهور و یکی از رهبران “ارتش بزرگ هیتن” بود در سال 865 به انگلیس حمله کرد.

دلیل اینکه به او بی استخوان می گفتند مشخص نیست، اما بعضی ها حدس می زنند که شاید نقص عضوی در پا یا استخوان بندی او وجود داشته که باعث شده تا به آیوار بی استخوان معروف شود.

ماجرا هر چه بوده به خاطر زیرکی و بینش استراتژیکی که داشت معروف بود. آیوار بی استخوان آنقدر وحشی و قسی القلب بود که موقع کشتن دیگران در جنگ انگار که به خلسه می رفت و از خود بی خود می شد. وحشی تر از همه می جنگید و خلاصه روی همه وایکینگ ها را کم کرده بود.

دوران وایکینگ ها چه زمانی به آخر رسید؟

حمله و غارت وایکینگ ها، که در انگلیس با حمله به لیندیسفرن در سال 793 میلادی آغاز شد، با شکست حمله هارالد هاردرادا (پادشاه نروژ) در سال 1066 پایان یافت.

با این حال، نفوذ وایکینگ ها از خاورمیانه تا آمریکای شمالی گسترش یافت و چیزی نبود که یک شبه و فقط با شکست در یک نبرد از بین برود.

در همان زمان که هاردرادا به دلیل مصدومیت از ناحیه گردن در پایان مسیر پادشاهی خود بود، در استمفوردبریج، فتح نورمن به دست وایکینگ ها اتفاق افتاد. رهبر آن، و پادشاه آینده انگلستان، ویلیام نوه بزرگ رولو، یک وایکینگ بود!

سیاره زمین

اطلاعات عمومی.ستاره ها

۱. الماسی در آسمان

وقتی یک ستاره به اندازه‌ی خورشید ما سوخت هسته‌ای خود را می‌سوزاند، آن را به لایه‌ی خارجی هُل می‌دهد تا زمانی که فقط یک هسته‌ی بسیار داغ به نام کوتوله‌ی سفید باقی بماند. در عمق ۵۰ کیلومتری پوسته‌ی کوتوله‌ی سفید، کربن کریستال شده و اکسیژن وجود دارد. در سال ۲۰۰۴ کوتوله‌ی سفید BPM 37093 در صورت فلکی قنطورس کشف شد که از کربن متبلور یا همان الماس به وزن پنج میلیون تریلیون تریلیون پوند ساخته شده است؛ الماسی به وزن ده میلیارد تریلیون تریلیون قیراط در آسمان.

۲. اجساد آسمانی

مگنتارها نوعی ستاره‌ی متراکم نوترونی یا ستاره‌ی مرده هستند که میدان مغناطیسی میلیون‌ها برابر قوی‌تر از هر آهنربایی بر روی زمین تولید می‌کنند. آن‌ها هر ده ثانیه فلش‌هایی از اشعه‌ی X همراه با انفجارهای گاه و بیگاه اشعه‌ی گاما از خود ساطع می‌کنند. تا سال ۱۹۹۸ مگنتارها به عنوان دسته‌ای مستقل از ستارگان طبقه‌بندی نشده بودند گرچه دو دهه پیش از آن، آن‌ها را دیده بودیم. در مارس سال ۱۹۷۹ یعنی چند ماه پس از فرود موفق فضاپیما به جو زهره، به ترتیب ۹ فضاپیمای اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده، همچنین چندین رصدخانه تابشی هولناک از اشعه‌ی گاما با انرژی که خورشید در طول هزار سال می‌تواند آزاد کند، ثبت کردند. این تابش حداقل صد مرتبه قوی‌تر از هر تابش ستاره‌ای است که تا آن زمان کشف شده بود. با توجه به اینکه اشعه‌ی گاما با سرعت نور حرکت می‌کند در تشخیص این انفجار توسط ماهواره‌ی هلیوس که در مدار خورشید قرار داشت و باقی فضاپیماها فاصله‌ی زمانی به وجود آمد. این انفجار از باقی مانده‌ی یک ابرنواختر به نام N49 که ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح از بین رفته، و از میان ابر ماژلانی غول پیکری ساطع شده بود.

۳. ستاره‌های محلی

خوشه‌های ستاره‌ای از ستارگانی که در یک زمان به وجود آمده‌اند، بعضی از ده‌ها و برخی دیگر از میلیون‌ها ستاره تشکیل شده‌اند؛ بعضی از خوشه‌های ستاره‌ای با چشم غیر مسلح نیز قابل رویت هستند مثل خوشه‌ی معروف پروین در صورت فلکی ثور. ستاره‌ها در یک منطقه شکل می‌گیرند ولی اینکه چرا بعضی از آن‌ها با هم تشکیل خوشه‌ی ستاره‌ای را می‌دهند هنوز یک راز حل نشده باقی‌مانده است.

۴. ستارگان غران

همانند زمین لرزه در این پایین، در عضی از ستاره‌های نوترونی هم با پاره شدن سطح ستاره از هم ستاره لرزه به وجود می‌آید. در سال ۱۹۹۹ ستاره شناسان انفجارهای گاما و اشعه‌ی X از ستاره‌های نوترونی را به این شگفتی نسبت دادند. اینکه چقدر این انفجار می‌تواند قدرتمند باشد هنوز از اسرار حل نشده باقی‌مانده است اما به تازگی جان میدلدیچ و تیمش از آزمایشگاه ملی لوس آلاموس آمریکا دریافتند که برای نوعی خاصی از ستاره‌های نوترونی چرخان به نام پولسار یا تپ‌اختر، زمان وقوع زلزله‌ی بعدی با قدرت آخرین زلزله متناسب است.

۵. سوپر ستاره‌ها

ستاره‌های نوترونی از بقایای انفجار ابر نواختر متولد می‌شوند، آن‌ها باقیمانده‌های ستاره‌ای در حال مرگ به جرم خورشید را در توپی به اندازه‌ی یک شهر کوچک فشرده کرده و تا یک قدمی تبدیل شدن به سیاه چاله پیش می‌روند. ستاره‌های نوترونی از چگال‌ترین اشیاء جهان هستند، تنها یک قاشق چایخوری از خاک آن‌ها میلیاردها تن وزن دارد و اگر میشد آن قاشق را بر روی زمین بریزیم، همانند چاقویی که در کره فرو می‌رود، تا مرکز زمین را سوراخ می‌کرد. در سال ۲۰۰۵ دانشمندان ناسا منبع پرتوهای گامایی درخشان‌تر از صد هزار خورشید کشف کردند و توانستند رازی ۳۵ ساله را حل کنند. هنگامی که دو ستاره‌ی نوترونی با سرعت ده‌ها هزار کیلومتر در ثانیه به هم برخورد کنند چنین انفجارهای عظیمی از امواج گاما به وجود می‌‌آید.

۶. ستاره‌های تک تیرانداز

کلاس جدیدی از ستاره‌ها به نام ستارگان چرخنده‌ی رادیویی ناپایدار (RRAT) کشف شده‌اند که امواج بی‌ثباتی را از خود ساطع می‌کنند. این ستاره‌ها اجرام عظیمی نوترونی هستند که متناوباً امواج رادیویی به طول حداکثر دو میلی‌ثانیه را بین سکوت‌هایی سه ساعته از خود ساطع می‌کنند. برای یافتن این ستاره‌ها ستاره شناسان مجبورند این کسرهای ثانیه‌ای از امواج رادیویی را از میان ساعت‌ها سکوت تشخیص داده و بین آن‌ها و تداخلات رادیویی زمین تمایز قائل شوند. صدها یا هزاران RRAT فقط در کهکشان راه شیری وجود دارد.

۷. متاهل‌ها

دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند که تا ۸۵ درصد از ستارگان کهکشان راه شیری در سیستم‌هایی چند ستاره‌ای قرار گرفته باشند. تا چندی پیش تصور میشد ستاره‌ها نمی‌توانند تنها باشند، امروزه می‌دانیم بیشتر از نیمی از تمام ستارگان، ستاره‌های دوتایی هستند؛ دو ستاره‌ای که نیروی گرانش آن‌ها را نزدیک به هم نگاه داشته است همچنین وقتی سه ستاره یا بیشتر به یکدیگر نزدیک می‌شوند سیستمی چند ستاره‌ای را تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۰۵ برای اولین بار ستاره شناسان سیاره‌ای را در حال چرخش بر دور یک سیستم دو ستاره‌ای کشف کردند.

۸. انفجار مرموز

انفجار غم‌انگیز یک ستاره موج شُکی با سرعت ۳۵ میلیون کیلومتر بر ساعت را به اطراف ساطع می‌کند، این آتش بازی آخرین لحظات عمر بعضی از ستارگان را به درخششی تماشایی تبدیل می‌کند. وقتی ستاره‌ای با جرم بیشتر از هشت برابر خورشید به پایان عمرش نزدیک می‌شود، نیروی گرانش بر فشار لایه‌های درونی غلبه کرده و سطح بیرونی ستاره را به درون می‌کشد تا اصطلاحاً ستاره در خودش فرو بریزد. پس از این جت عظیمی از نور و ماده به فضا می‌پاشد و یک ابرنواختر را شکل می‌دهد. از زمان تولد ابرنواختر یوهانس کپلر در سال ۱۶۰۴، ستاره شناسان نتوانسته‌اند شاهد انفجار ابرنواختر دیگری در کهکشان راه شیری باشند.

۹. فوران‌های خورشیدی

جو خورشید یا تاج خورشید در دمای دو میلیون درجه‌ی سانتیگراد می‌جوشد و می‌تواند فوران‌هایی از ذرات پر انرژی را با سرعتی نزدیک به سرعت نور به اطراف بفرستد که توفان خورشیدی نامیده می‌شوند. هنگامی که این ذرات باردار به سیاره‌ی ما می‌رسند توسط میدان مغناطیسی زمین منحرف شده و گاهی ارتباط ماهواره‌ها، دستگاه‌های الکترونیکی و حتی تلفن‌های همراه را مختل می‌کنند. شفق‌های قطبی یکی دیگر از زیبایی‌های این پدیده‌ی طبیعی هستند که پس از ورود ذرات باردار خورشیدی به جو در مدارهای قطبی دیده می‌شوند. بزرگترین فوران‌های خورشید انرژی برابر میلیون‌ها بمب هیدروژنی دارد و اگر می‌توانستیم این انرژی را مهار کنیم، تنها یکی از آن‌ها برای تأمین نیروی ایالات متحده تا صد هزار سال کافی بود. ستاره شناسان شروع به تحقیق بر مکانیزم درونی خورشید کرده‌اند تا شاید بتوانند این فوران‌های آتشین را پیش‌بینی کنند.

۱۰. دروگر شوم

سیاه چاله‌ها انقدر چگال هستند که هیچ چیز نمی‌تواند از جاذبه‌ی قدرتمند آن‌ها فرار کند و اگر چیزی از افق رویداد آن‌ها بگذرد هیچ راهی برای فرار نخواهد داشت، حتی اگر آن چیز نور باشد. ستاره شناسان شواهدی قوی از وجود سیاه چاله‌هایی فوق قدرتمند کشف کرده‌اند که از فرو ریختن ستارگانی عظیم ایجاد شده و جرمی برابر با میلیون‌ها خورشید را در خود فرو کشیده‌اند.

برای ذهن پریشان کودکان چه کار کنید!

کودکان به شما نیاز دارند . اگر دیدید کودکانتان دچار استرس و نگرانیست برایشان تفریح بسازید .کارهای مثبت مثل نقاشی ورزش کلاس های اموزشی و بازی ها رو فراموش نکنید.

دادن امید به کودکان را فراموش نکنید.

مدیتیشن و ازاد سازی ذهن رو به کودک بیاموزدید

معرفی خرس قطبی برای کودکان و نوجوانان

خرس قطبی

خرس قطبی (Polar bear) خرس بزرگی است که در قطب شمال زندگی می‌کند. این خرس معمولاً به عنوان خرس سفید یا خرس شمالی نیز شناخته می‌شود. این حیوان بزرگترین جانور گوشتخوار خشكی و بزرگترین عضو خانواده خرس هاست و با سرمای اقیانوس منجمد شمالی به خوبی سازگار شده است. این حیوان بین ۴ تا ۸ سالگی بالغ و آماده تولید مثل می شود و هر بار یك تا سه توله به دنیا می آورد و ۲۵ تا ۳۰ سال عمر می كند.

غذای خرس قطبی

غذای خرس را بیشتر ، خوک های دریایی تشكیل می دهند. اما گاهی پستانداران دیگر، تخم پرندگان، لاشه های افتاده بر ساحل و سبزیها را نیز می خورد. بویایی خرس قطبی بسیار قوی است به طوری كه می تواند بوی لاشه نهنگ یا خوك مرده را از ۳۰ كیلومتری احساس كند.

ویژگی های خرس قطبی

رنگ خرس قطبی ، سفید شیری است و بینی و دهان و چشمانش سیاه هستند. در یك روز آفتابی با یك دوربین معمولی از فاصله ۱۰ كیلومتری می توان بینی او را دید و اگر او را در جایی غیر از قطب نگهداری كنند، رنگ موهایش كم كم خاكستری می شود.

خرس قطبی نرِ بالغ حدود ۲۶۰ سانتیمتر قد و ۴۵۰ كیلوگرم وزن، و ماده آن حدود دو متر قد و ۲۵۰ كیلوگرم وزن دارد. جالب این است كه توله ی او هنگام تولد چندان بزرگتر از یك موش صحرایی نیست و فقط حدود نیم كیلوگرم وزن دارد. توله های خرس قطبی دندان ندارند و پوستشان بدون مو است و به مراقبت مداوم مادرشان نیازمندند. آنها پس از سه ماه كه برای نخستین بار از لانه شان بیرون می آیند حدود ۱۳ كیلوگرم وزن پیدا كرده اند. شیر خرس قطبی ۹ برابر از شیر گاو چربتر است و سبب رشد سریع توله ها می شود.

توانایی های خرس قطبی

خرس قطبی شناگر ماهری است و می تواند با سرعت ۱۰ كیلومتر در ساعت شنا كند. موهای میان تهی خرس قطبی او را در شنا كردن و همین طور در برابر سرمای قطب كمك می كند. خرس قطبی در شكار خوك آبی مهارت خاصی دارد. او می گردد و سوراخی را كه خوك برای رفتن به داخل آب روی یخ ایجاد كرده پیدا می كند و بعد با حوصله منتظر می ماند تا خوك برای نفس كشیدن به سوراخ برگردد . در این موقع به راحتی او را شكار می كند. لازم به ذكر است كه بومیان قطب شمال از پوست و گوشت خرس قطبی استفاده می كنند.

مختصری از زندگی خرس ها در قطب شمال

شاید فکر کنید پنگوئن ها در کنار خرس قطبی در قطب زندگی می کنند اما اینطور نیست خرس های قطبی در قطب شمال و پنگوئن ها در قطب جنوب هستند. در هیچ جای قطب جنوب، خرس قطبی پیدا نمی شود، اگر آن ها در قطب جنوب بودند می توانستند راحت از پنگوئن هایی که هم بزرگ و هم آهسته هستند تغذیه کنند. پس چرا در قطب جنوب هیچ خرس قطبی ای زندگی نمی کند؟

برای پاسخ به این سوال باید بدانید که خرس ها زمانی بر روی سیاره زمین به وجود آمدند که قطب جنوب از قاره های دیگر جدا شده بود و بعد از آن خرس های قطبی دیگر راهی به سمت قطب جنوب نداشتند. قطب جنوب حدود ۵۵ میلیون سال قبل از استرالیا جدا شد، در آن زمان پستانداران زیادی در استرالیا و قطب جنوب زندگی می کردند. اما بعد از جدا شدن این قاره قطب جنوب آنقدر سرد است که زندگی گیاهی یا حیوانی ای زیادی ندارد، جزئیات این موضوع همیشه مورد بحث دانشمندان مختلف است. ما می دانیم که ۴۰ میلیون سال قبل پستاندارانی در قطب جنوب زندگی می کردند و زندگی گیاهای در قطب جنوب ممکن است که ۲ میلیون سال قبل شکل گرفته باشد (الان دیگر خیلی بعید است که هیچ گیاهی در این قطب باشد).

بعد از اینکه قطب جنوب جدا می شود و این سرزمین دیگر نمی توانسته محل مناسبی برای موجودات زنده باشد باید بعضی از حیوانات مثل فوک ها به اقیانوس می رفتند و برخی دیگر به آن شرایط عادت و برای پیدا کردن غذا از دریا استفاده می کردند. اما این اتفاق نمی افتد، شاید چون در دریای نزدیک آنجا موجودات زیادی برای غذا پیدا نمی شدند و یا شاید آن پستانداران نمی دانستند چگونه باید آن ها را شکار کنند.

بیشتر حیوانات این قطب که هیچ راه برگشتی به سرزمین های دیگر نداشتند از بین رفتند به همین دلیل است که در قطب جنوب جانور غالبی مثل قطب شمال زندگی نمی کند و این به پنگوئن ها اجازه داده که به راحتی در این قطب زندگی کنند. با این که در قطب شمال حیوانات کم کم با آن شرایط سازگار شده و به راحتی زندگی می کنند اما قطب جنوب کاملا از دیگر نقاط جهان جدا شده و گونه های جانوری خیلی کمی دارد.

خرس های قطبی در قطب شمال زندگی می کنند چون آن ها کاملا می توانند در دمای یخبندان قطب دوام بیاورند. بدن خرس های قطبی با لایه هایی از چربی عایق بندی شده و دو لایه خز سفید و کلفت هم روی آن را پوشانده است، سفید بودن خزهای این حیوان باعث می شود که آن ها توسط شکارچیان دیگر شناسایی نشوند. اگر خرس های قطبی در قطب جنوب بودند دیگر هیچ پنگوئنی در قطب جنوب زنده نمی ماند چون خرس های قطبی به راحتی می توانند پنگوئن هایی که حتی نمی توانند پرواز کنند و بسیار آهسته راه می روند را شکار کنند. با اینکه خرس های قطبی در قطب شمال در معرض خطر هستند اما با توجه به به هم خوردن اکوسیستم منطقه ی قطب جنوب نمی توان آن ها را به قطب جنوب آورد!

علت گرم ماندن خرس قطبی در زمستان

در فصل زمستان خرس‌های سیاه و قهوه‌ای برای حفظ انرژی و گرم نگه‌داشتن بدن خود به خواب زمستانی می‌روند در حالی که خرس‌های بومی قطب شمال می‌توانند در سردترین زمستان‌ها نیز جان سالم به در ببرند.

کارشناسان دانشگاه بوفالو اظهار داشتند: به نظر می‌آید خرس‌های قطبی با سازگاری ژنتیکی و از طریق تولید ترکیبی موسوم به «نیتریک اکسید» که سلول‌ها از آن برای تبدیل مواد مغذی موجود در خوراکی‌ها به انرژی یا گرما استفاده می‌کنند قادر به تحمل سرمای شدید بدون خواب زمستانی هستند.

بررسی‌های این محققان نشان می‌دهد ژن‌های کنترل‌کننده تولید نیتریک اکسید در خرس‌های قطبی حاوی تفاوت‌های ساختاری با نسخه‌های ژنتیکی در خرس‌های سیاه و قهوه‌ای دارند.

«شارلوت لیندکیوویست»، محقق ارشد این مطالعه گفت: با وجود تمام تغییرات جوی در سیاره زمین، توجه به انواع سازگاری‌های ارگانیسمی در جانداران بومی این نواحی سردسیری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.به گفته این کارشناسان، سطح تولید نیتریک اکسید می‌تواند یک فاکتور تعیین‌کننده در میزان تولید انرژی یا گرما در حین سوخت‌وساز مواد غذایی در سلول‌ها و یا مقدار ذخیره مواد مغذی به عنوان چربی در بدن باشد.

اطلاعات عمومی .معرفی خرس گریزلی برای کودکان

خرس گریزلی یکی از انواع خرس قهوه ای است که به نام خرس قهوه ای آمریکای شمالی نیز به شهرت رسیده و به دلیل هیکل درشت خود شناخته شده است. نام این خرس از رنگ خز حیوان گرفته شده که در برخی قسمت ها از جمله شانه و پشت، مایل به سفید بوده و ظاهر خاکستری یا نقره ای رنگ به حیوان بخشیده است.

جمعیت خرس گریزلی نیز مانند بسیاری از حیوانات دیگر به دلیل گسترش زندگی شهر نشینی و شکار توسط انسان ها در معرض تهدید قرار گرفته و زیستگاه این حیوان تنها به چند ناحیه خاص کاهش یافته است.

در ادامه قصد داریم درباره خصوصیات ظاهری، رفتاری و نحوه زندگی خرس های گریزلی صحبت کنیم، با کوکا همراه باشید.

مشخصات ظاهری خرس گریزلی

خرس گریزلی همانند سایر انواع خرس، هیکل درشت و عضلانی دارد و بدنش از خز پوشیده شده است. رنگ خز این خرس به رنگ قهوه ای بسیار روشن یا قهوه ای تیره و کمی متمایل به خاکستری می باشد.

گریزلی سر بزرگ، صورت بشقاب مانند، گوش های کوتاه و گرد و دم کوتاه دارد و یک قوز عضلانی بزرگ در قسمت فوقانی کمرش قرار گرفته که به این حیوان توانایی و قدرت حفاری کردن می دهد.

پنجه های پای جلویی خرس خمیده، بزرگ و محکم هستند و به حیوان کمک می کنند برای یافتن غذای خود زمین را حفاری کرده و در جستجوی حشرات سنگ ها را بلند کند.

قد خرس گریزلی نر حدود 2.5 متر می باشد و وزنش به حدود 408 کیلوگرم می رسد، در حالی که خرس های ماده کوچک تر بوده و بین 135 تا 180 کیلوگرم وزن دارند. با این حال وزن خرس ها تا حدی به تغذیه بستگی دارد و در مناطقی که منابع غذایی به وفور یافت می شود وزن آن ها نیز افزایش می یابد.

خرس گریزلی با وجود هیکل درشت خود، می تواند با سرعت حیرت انگیر 56 تا 64 کیلومتر در ساعت بدود.

خصوصیات رفتاری خرس گریزلی

خرس گریزلی تنها زندگی می کند اما بارها دیده شده چندین خرس در کنار هم مشغول ماهی گیری در رودخانه بوده اند. این خرس در ماه های گرم سال به اندازه کافی در بدنش چربی ذخیره می کند تا در ماه های سرد سال که به خواب زمستانی می رود و بی تحرک است بدنش از آن چربی ها تغذیه کند.

خرس گریزلی برای خواب زمستانی خود لانه ای حفر کرده یا مکان مناسبی در دل یک غار پیدا می کند. خواب زمستانی این خرس 5 ماه طول می کشد که در این مدت غذا و آب نمی خورد، ادرار و مدفوع نمی کند و در اوایل بهار از خواب زمستانی اش بیدار می شود.

محل زندگی خرس گریزلی

خرس گریزلی برای پرسه زدن و شکار به منطقه وسیعی نیاز دارد که گاهی با سایر خرس های گریزلی هم پوشانی دارد. مساحت قلمرو برای خرس های ماده به حدود 775 کیلومتر مربع و برای خرس های نر به حدود 1300 کیلومتر مربع می رسد.

گریزلی ها در گذشته در نواحی غرب ایالات متحده تا جنوب مکزیک آزادانه زندگی می کردند اما با آمدن مهاجران و ساخت و ساز و کشاورزی، زیستگاه های طبیعی این حیوان از بین رفتند و هجوم انسان ها باعث شد خرس گریزلی به مناطق مرتفع تر مانند کوه های راکی شمالی و دیگر مناطق دور افتاده شمال غربی عقب نشینی کند.

غذای خرس گریزلی

خرس گریزلی یک حیوان همه چیز خوار است، به عبارت دیگر هم از گیاهان و هم از حیوانات تغذیه می کند و منابع غذایی اش را گیاهانی همچون توت، علف ها، ریشه ها و قارچ ها و همچنین حشرات و حیواناتی مثل آهو، گوزن و موش تشکیل می دهند.

همان طور که در فیلم ها و مستندها دیده اید گریزلی عاشق ماهی است و اغلب در کنار رودخانه ها زندگی می کند. این خرس به خاطر هیکل درشت خود می تواند در روز حدود 40 کیلوگرم غذا مصرف کند که تقریبا برابر بیش از 350 همبرگر بزرگ می باشد!

خرس گریزلی اگر با کمبود غذا روبرو شود در اطراف کمپ های سکونت انسان ها پرسه می زند و با زیر و رو کردن زباله ها سعی می کند غذای مورد نیازش را پیدا کند.

شکار حیوانات و عادات غذایی گریزلی به حفظ سلامت اکو سیستم زیستگاهش کمک می کند. این حیوان با شکار حیوانات گیاه خوار مانع از بین رفتن بیش از حد پوشش گیاهی منطقه می شود، همچنین با حفاری زمین برای یافتن غذا در واقع خاک را خیش زده و با به جا گذاشتن باقی مانده غذای خود برای خاک کود طبیعی تولید می کند.

دشمن خرس گریزلی

بسیاری از افراد گمان می کنند خرس گریزلی رفتار پرخاش گرانه نسبت به انسان دارد در حالی که در واقع این انسان است که تهدید جدی برای خرس ها محسوب می شود.

خرس گریزلی تا آن جا که امکان داشته باشد خودش را از انسان ها دور نگه می دارد و در شرایط خطرناک فرار می کند اما اگر از سوی انسان ها تهدید شود یا توله هایش در معرض خطر قرار بگیرند پرخاش گر شده و رفتار خشنی از خود نشان می دهد، در این مواقع ممکن است به انسان ها یا حیوانات تهدید کننده حمله کند.

انسان ها با شکار و همچنین ساخت و ساز زیستگاه های این حیوان را از بین می برند و همچنین گاهی خرس هایی را که برای جستجوی غذا در اطراف کمپ ها پرسه می زنند می کشند.

به علاوه تقریبا نیمی از توله ها به دلیل بیماری و شکار توسط حیوانات وحشی همچون شیر کوهی، گرگ و گریزلی های نر به سن بزرگسالی نمی رسند.

زاد و ولد خرس گریزلی

خرس های گریزلی پس از رسیدن به بلوغ در سنین بین 3 تا 8 سالگی جفت گیری و تولید مثل می کند.

گریزلی نر در دوره جفت گیری حدود یک ماه با خرس ماده زندگی کرده و سپس او را ترک می کند. خرس ماده بعد از این مدت در لانه اش آماده خواب زمستانی می شود و بعد از حدود 5 ماه معمولا 2 نوزاد (گاهی تا 4 نوزاد) به دنیا می آورد.

توله ها از شیر مادرشان که سرشار از چربی های مقوی است تغذیه می کنند و تا حدود 2 سالگی تحت حمایت مادر باقی می مانند، همان طور که قبلا گفتیم نیمی از آن ها به دلایل مختلف به سن بزرگسالی نمی رسند.

طول عمر خرس گریزلی

خرس گریزلی معمولا بین 20 تا 25 سال عمر می کند، دیده شده برخی خرس ها تا سن 30 سالگی نیز به حیات خود ادامه می دهند.

خطر انقراض خرس گریزلی

خرس گریزلی در ایالات متحده جزو گونه های در معرض خطر می باشد.

اوایل دهه 1800 میلادی حدود 50 هزار خرس در 48 ایالت آمریکا زندگی می کردند در حالی که این تعداد در حال حاضر به 1500 خرس گریزلی کاهش یافته است که بیشتر آن ها در شمال غربی مونتانا و پارک ملی یلواستون و اطراف آن زندگی می کنند.

امروزه ناحیه آلاسکا حدود 30 هزار و کانادا حدود 26 هزار خرس گریزلی در خود جای داده اند.

ناگفته نماند خرس گریزلی کالیفرنیا اوایل دهه 1900 میلادی منقرض شده است.

حقایق جالب درباره خرس گریزلی

• نوعی گریزلی رنگ پریده به نام پریزلی در آلاسکا زندگی می کند که حاصل جفت گیری خرس گریزلی و خرس قطبی می باشد.
• خرس گریزلی حیوان ملی کالیفرنیا است و تصویرش روی پرچم این ایالت نقش بسته است.
• خواب زمستانی خرس های گریزلی بر خلاف تصور ما چندان عمیق نیست و به سرعت از خواب می پرند.
• یکی از نشانه های خرس گریزلی قوز پشت حیوان است که از عضله ساخته شده است.
• خرس گریزلی بعد از بیدار شدن از خواب زمستانی برای به دست آوردن ذخایر چربی بدن خود هر روز حداکثر 25 ماهی می خورد.
• توله خرس ها در دوران کودکی می توانند از درختان بالا بروند اما بعد از چند سال و با بلند شدن پنجه های خود این توانایی را از دست می دهند. پنجه خرس مانند انگشتان انسان بلند است.
• خرس ها شناگران خوبی هستند و بینایی و بویایی عالی دارند. گفته شده حس بویایی خرس گریزلی حتی از سگ شکاری نیز بهتر است!
• 
• 
• 

اطلاعات عمومی! معرفی کلیساهای تاریخی ایران

1. کلیسای وانک

کلیسای وانک یا کلیسای نجات دهنده‌ی مقدس در شهر اصفهان، در محله‌ی جلفا و به دست ارمنی‌های اصفهان ساخته شده است.

پس از حمله‌ی شاه عباس دوم به ایروان سپاه ایران در مسیر برگشت روستاهای سرراهش را که ارمنی نشین بودند ویران و ساکنان آن‌ها را با خود همراه کرد، به این ترتیب حدود 50 هزار ارمنی به اصفهان مهاجرت کرده و عده‌ای از آن‌ها در جلفا ساکن شدند. پس از مدتی آن‌ها تصمیم گرفتندکه کلیسایی برای انجام عبادات خود بسازند، آن‌ها یک کلیسا شبیه کلیسایی که در نخجوان داشتند در جلفا ساخته نام آن‌را وانک به معنی صومعه که اسم کلیسایشان در نخجوان بود گذاشتند. این کلیسا با خشت خام ساخته شده، دیوار بیرونی آن از آجر و دیوار درونیش با قطعات تزئین شده‌ی گچ ساخته شده است. کلیسای وانک دو گنبد دارد؛ گنبد بزرگتر بر روی قسمت محراب کلیسا ساخته شده و گنبد کوچک‌تر که بر روی محلی که مردم معمولی مستقر می‌شوند قرار گرفته و شبیه گنبد مساجد ایرانی در دوره‌ی صفویه می‌باشد. همه‌ی دیوارهای داخلی، داخل گنبد و همه‌ی زوایا با رنگ روغن و به‌وسیله‌ی استادان نقاشی ارمنی مثل استاد میناس، کشیش استپانوس و هوانس مرکوز با نقاشی‌های بسیار زیبا تزئین شده است و بخاطر این نقاشی‌ها و طلاکاری‌ها کلیسای وانک جایگاه ویژه‌ای در بین کلیساهای ارمنی دارد. از قسمت جنوبی ساختمان کلیسای وانک از دیرباز برای انجام امور قضایی و اداری استفاده می‌شده، هنوز هم امور مربوط به ارمنی‌های جنوب ایران در این مکان انجام می‌شود. در کنار موزه‌ای که آثار قدیمی ارمنی‌ها نظیر کتاب‌های خطی، زیورآلات، تابلوهای نقاشی، ظروف فلزی، ظروف چینی و سفالی و پارچه‌های دستباف و زردوزی‌شده در آن به نمایش گذاشته شده موزه‌ی دیگری به‌نام موزه‌ی مردم شناسی ساخته و به آن اضافه شد که در آن فرهنگ، لباس، آداب و رسوم، و وسایل زندگی و تجارت ارمنی‌های محلی جلفا نشان داده می‌شود.

2. کلیسای مریم مقدس تبریز

کلیسای مریم مقدس در استان آذربایجان شرقی، در شهر تبریز و در انتهای خیابان شریعتی نبش میدان نماز قرار دارد. این کلیسا بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین کلیسای تبریز است که در زمان ایلخانی و به سبک معماری ارمنی ساخته شده است اما بخاطر زلزله‌ای که در نبریز آمد، ساختمان این کلیسا به‌طور کامل خراب شد و در سال 1161 میلادی و در زمان صفوی طبق معماری ساختمان قبلی ولی به سبک صفویه بازسازی شد. اولین چاپ‌خانه‌ی تبریز در حیاط مشجر ساختمان کلیسای مریم مقدس ایجاد شده است.

3. قره کلیسا

قره کلیسا، کلیسای سیاه یا کلیسای استفانوس در استان آذربایجان غربی، شهرستان چالدران و در روستای قره کلیسا قرار دارد که در جنوب شهرستان ماکو و در 20 کیلومتری شمال شرقی شهرستان سیه چشمه واقع شده است.

این کلیسا در اوایل دوره‌ی مسیحیت و به دست گریگور روشنگر بر روی آرامگاه تادئوس مقدس ساخته شده است، تادئوس یکی از حواریون عیسی مسیح و از مبشران دین مسیحیت بوده که وقتی به ارمنستان می‌آید و دین مسیحیت را تبلیغ می‌کند، به دستور پادشاه ارمنستان او را به قتل رسانده و در مکان قره کلیسا دفن می‌کنند. کلیسای استفانوس از قسمت‌های مختلفی چون ورودی، کلیسای اصلی، حیاط غربی و شرقی، انبار و برج تشکیل شده است و 47 اتاق در آن قرار دارد که به راهبان، طلبه‌ها، نگهبانان کلیسا و کتاب‌خانه‌ی آن اختصاص داشته است. این کلیسا بارها به علت زمین‌لرزه یا جنگ خراب شده اما دوباره بازسازی شده است، یک‌بار در سال 1691 میلادی با سنگ سیاه و بار دیگر در سال 1810 میلادی و با سنگ مرمر سفید بازسازی شده به همین دلیل نمای آن به دو بخش سفید و سیاه تقسیم شده است. امروزه گردشگران داخلی و خارجی برای بازدید از این کلیسا و حضور در مراسم آئینی آن که در روزهای آخر تیر و هفته‌ی اول مرداد برگزار می‌شود به این مکان آمده و از دیدن زیبایی‌های آن لذت می‌برند. ضمنا مزار زاکاریای مقدس که یکی از کسانی بوده که این بنا را بازسازی کرده، در نزدیکی مکان کلیسا می‌باشد.

4. کلیسای سرکیس مقدس

کلیسای سرکیس یا سارکیس مقدس یک کلیسای ارمنی است که در خیابان کریم خان زند و ابتدای خیابان نجات‌الهی تهران قرار دارد. هزینه‌ی ساخت این کلیسا را فردی به‌نام مارکار سرکیسیان پرداخت و طراحی آن بر عهده‌ی اوژن آفتاندلیانس بود. سرکیس مقدس که نام او را بر این بنا نهاده‌اند، یکی از سرداران سپاه روم و مسیحی بود، به همین دلیل تحت تعقیب قرار گرفته و همراه پسرش به ارمنستان گریخت اما مجبور شد از آن‌جا هم فرار کند. به ایران آمد و برای سپاه ایران جنگید، شاپور دوم پادشاه وقت با این‌که از سرکیس راضی بود اما وقتی شنید که او دین مسیحیت را در میان لشگر تبلیغ می‌کند، فرمان قتل او و پسرش را صادر کرد. جوانان ارمنی در روزی‌که در تقویمشان به‌یاد سرکیس نام‌گذاری شده مراسم ویژه‌ای انجام می‌دهند. کلیسای سرکیس بزرگ‌ترین کلیسای تهران که ابعاد آن 36.5 متر در 17.8 متر می‌باشد، دارای محرابی به شکل نیم دایره و گنبدی 8 ضلعی است و معماری ورودی آن به سبک معماری کلیساهای ارمنستان در سده‌های 4 و 5 میلادی است، همچنین یک بنای سنگی که یادبود نسل‌کشی ارمنی‌ها می‌باشد در قسمتی از این کلیسا قرار دارد.

5. کلیسای ننه مریم ارومیه

کلیسای ننه مریم که به نام‌های حضرت مریم و شرق آشور هم معروف است از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین کلیساهای ایران و جهان می‌باشد که در خیابان خیام جنوبی ارومیه قرار دارد.

در محل کلیسای کنونی در گذشته آتشکده‌ای قرار داشته که موبدان آن در زمان تولد مسیح ستاره‌ی درخشانی را در آسمان دیده و آن‌را نشانه‌ی میلاد موعود می‌دانند، پس به اورشلیم رفته و بعد از این‌که برمی‌گردند آتشکده را به کلیسا تبدیل و دین مسیحیت را تبلیغ می‌کنند. با توجه به معماری کلیسای ننه مریم این بنا در زمان ساسانیان ساخته شده و تا به امروز بارها مرمت و بازسازی شده است. این کلیسا هیچ تزئین، نقاشی یا گچ‌بری خاصی ندارد زیرا آشوریان اعتقاد دارند که کلیسا نباید تزئین و آرایش شود.

6. کلیسای گاراپت

کلیسای گاراپت مقدس در شهر آبادان، ابتدای خیابان زند و در کنار مسجد بهبهانی‌ها قرار دارد. این کلیسا در سال 1958 میلادی (1336 شمسی) در زمان پهلوی ساخته شده، معماری آن به سبک معماری ارمنی است و ارمنی‌هایی که در آبادان زندگی می‌کردند مراسم‌های خود را در آن برگزار می‌کردند. قسمت‌هایی از کلیسای گاراپت در زمان جنگ بین ایران و عراق تخریب شد ولی به همت ستاد بازسازی مناطق جنگی بازسازی شده و دوباره فعالیت خود را آغاز کرد. به دلیل کم بودن ارمنی‌های آبادان از این کلیسا استفاده‌ی چندانی نمی‌شود.

7. کلیسای کانتور

کلیسای کانتور که به نام‌های کلیسای روسی یا برج ناقوس هم معروف است کوچک‌ترین کلیسای ارتودکس‌ها است که در شهر قزوین قرار دارد.

این کلیسا که معنی نام آن به زبان روسی دفتر کار است به‌وسیله‌ی یک شرکت روس و در زمان ناصرالدین شاه قاجار بنا شده است، این شرکت روس وظیفه‌ی ساخت جاده‌ی انزلی به قزوین را بر عهده داشت. فضای محراب کلیسا به شکل نیم دایره است و بالای آن گنبدی قرار دارد. نمای بیرونی کلیسای کانتور از آجر قرمز تشکیل شده، همین معماری زیبا و تزئینات خاص باعث شده که کلیسای کانتور جایگاه ویژه‌ای در میان آثار تاریخی شهر قزوین داشته باشد. حیاط کلیسا با آجر فرش شده و مزار یک مهندس و یک خلبان روس در آن قرار دارد. در حال حاضر از این کلیسای زیبا تنها به عنوان فروشگاه صنایع دستی استفاده می‌شود و کاربری مذهبی ندارد.

اطلاعات عمومی.زیبا ترین مساجد ایران

کشور ما مساجد متعدد و زیبایی دارد که هر سال گردشگران داخلی و خارجی زیادی از آن‌ها بازدید می‌کنند.

نیایشگاه و محل گردهمایی مسلمانان با نام مسجد شناخته می‌شود. مساجد ابتدا بسیار ساده ساخته می‌شدند، اما به مرور زمان تبدیل به معرفی برای سبک معماری و هنر‌های تزئینی رایج در فرهنگ‌ها و تمدن‌های مختلف شدند.

به بیان دیگر امروزه افراد با بازدید از مساجد مناطق مختلف جهان متوجه می‌شوند که آن منطقه از چه سبک معماری استفاده می‌کند و در معماری از چه هنر‌هایی بهره می‌گیرد. امروزه مساجد علاوه بر کارکرد مذهبی که دارند، تبدیل به جاذبه‌های گردشگری شهر‌ها و کشور‌ها شده‌اند و سهم انکارناپذیری در جذب گردشگر به مناطق مختلف جهان دارند.

کشور ما نیز مساجد متعدد و زیبایی دارد که هر ساله گردشگران داخلی و خارجی زیادی از آن‌ها بازدید می‌کنند. از میان این مساجد می‌توان به مسجد نصیرالملک شیراز، مسجد وکیل شیراز، مسجد شیخ لطف‌الله در اصفهان، مسجد جامع عباسی اصفهان، مسجد جامع یزد و مسجد سید اصفهان اشاره کرد.

ما در اینجا به معرفی بیش از پیش زیباترین مساجد کشورمان می‌پردازیم؛

مسجد نصیرالملک شیراز؛ مسجد صورتی ایران

میرزا حسن علی خان ملقب به نصیرالملک در سال ۱۲۵۵ دستور داد، محمد حسن معمار مسجدی را در محله اسحاق بیگ شهر شیراز که امروزه با نام محله گود عربان شناخته می‌شود، بسازد. ساخت این مسجد ۱۲ سال طول کشید. بنابراین ساخت این مسجد در سال ۱۲۶۷ به پایان رسید. حاج میرزا آیت در سال ۱۳۴۸، در و پنجره‌های شبستان مسجد نصیرالملک شیراز را ساخته است.

مسجد نصیرالملک شیراز از لحاظ کاشی‌کاری ارزنده‌ترین مسجد کشورمان به حساب می‌آید. این مسجد از لحاظ ساختمان‌سازی بی‌مانند است و به دلیل آنکه در ساختش از شیشه‌های رنگی استفاده شده، لقب مسجد صورتی ایران را به آن داده‌اند.

شبستان غربی مسجد نصیرالملک یکی از زیباترین شبستان‌های مساجد ایران است.

مسجد وکیل شیراز؛ کاخی لاجوردی و فیروزه‌فام

مسجد وکیل یا مسجد سلطانی در دوره زندیان در غرب بازار وکیل و در انتهای راسته شمشیرگر‌ها ساخته شده است. شبستان جنوبی این مسجد تاریخی دارای ۴۸ ستون سنگی یکپارچه است.

طاق بلند و مهمی در سمت شمال مسجد وکیل شیراز ساخته شده است که با نام طاق مروارید شناخته می‌شود. این طاق با یکی از سوره‌های قرآن که با خط ثلث عالی نوشته شده، تزئین شده است. انواع کاشی‌های هفت‌رنگ و معرق در صحن، ایوان‌های شمالی و جنوبی مسجد وکیل شیراز به کار رفته‌اند.

نام مسجد وکیل شیراز در تاریخ ۱۸ تیر ماه سال ۱۳۱۱ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شد.

مسجد شیخ لطف‌الله
یکی از مساجد تاریخی شهر اصفهان با نام مسجد شیخ لطف‌الله شناخته می‌شود. این مسجد تاریخی در دوران صفویه و به فرمان شاه عباس اول ساخته شده است.

مسجد شیخ لطف‌الله در ضلع شرقی میدان نقش جهان و در مقابل عمارت عالی‌قاپو ساخته شده است. این مسجد تاریخی، یکی از زیباترین مساجد کشورمان به حساب می‌آید.

مسجد شیخ لطف‌الله به سبک معماری شیراز ساخته شده و قسمت پایینی دیوار‌های محوطه سردر و سکو‌های بزرگ کناری آن با سنگ مرمر زرد پوشیده شده است. کاشی‌های معرق نفیس در داخل و خارج گنبد این مسجد به کار رفته‌اند.

مسجد شیخ لطف‌الله در تاریخ ۱۵ دی ماه سال ۱۳۱۰ ثبت ملی شد.

مسجد جامع عباسی؛ مسجد شاه
مسجد جامع عباسی که با نام‌های مسجد شاه و مسجد سلطانی هم شناخته می‌شود، یکی از زیباترین مساجد کشور به حساب می‌آید. این مسجد امروزه با نام مسجد امام شناخته می‌شود.

مسجد جامع عباسی در دوره صفوی به فرمان شاه عباس بزرگ ساخته شده است. این مسجد اوج یک هزار سال مسجدسازی در ایران را در معرض دید گردشگران داخلی و خارجی می‌گذارد و تمام بنای آن تناسب چشم‌گیری دارد.

کاشی‌های هفت‌رنگ در دالان‌ها، طاقچه‌ها و مقرنس‌کاری مسجد جامع عباسی به چشم می‌خورند. بنای فعلی این مسجد در ضلع جنوبی میدان نقش جهان قرار گرفته است.

نام مسجد جامع عباسی در تاریخ ۱۵ دی ماه سال ۱۳۱۰ در فرست آثار ملی کشور ثبت شد.

مسجد جامع یزد؛ ایوانی در دل کویر
بنایی که به شیوه ایوان در دل یک کویر ساخته شده و در حومه شهر یزد قرار گرفته، مسجد جامع یزد است. پایه‌های اولیه این مسجد در دوره ساسانیان ساخته شده است. البته بنای گنبدخانه و سردر مسجد جامع یزد در دوره‌های ایلخانی و تیموری ساخته شده‌اند.

مسجد جامع یزد با استفاده از سبک معماری آذری ساخته شده است. با نگاه کردن به کتیبه‌های مسجد جامع یزد متوجه می‌شویم که خطوط کوفی آجری و ثلث سفید روی کاشی لاجوردی کار شده‌اند. کاشی‌های آبی، زرد، کبود و سبز در زیر گنبد مسجد جامع یزد به چشم می‌خورند.

مسجد جامع یزد در تاریخ ۳۱ تیر ماه سال ۱۳۱۳ ثبت ملی شد.

مسجد سید اصفهان
مسجد سید اصفهان در دوره قاجاریه ساخته شده است. به نظر می‌رسد در ساخت این مسجد از نحوه ساخت و سبک معماری چهل‌ستون الهام گرفته‌اند.

تزئینات بسیار جالب گل و بوته و اسلیمی در کنار خط بنائی و خط سایر خوشنویسان نامدار عصر قاجار مسجد سید اصفهان را در زمره شاهکار‌های معماری عصر قاجار قرار داده است.

بخشی از کاشی‌کاری‌های مسجد سید اصفهان در جریان جنگ ایران و عراق و بر اثر موج انفجار فرو ریخت؛ البته هم‌اکنون بازسازی شده است.