کتاب مریخ جای من نیست

پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۴۰۲ 21:16 | خانوم مربی |

یک روز خواهیم مرد و به افسانه ها می پیوندیم

یک روز قراره بمیریم

یک روز قراره از دنیا بریم

هیچ شربتی یا دارویی برای جاویدانی ابدی وجود ندارد

هیچ اکثیر جوانی دائمی وجود ندارد

اگر عمرمان به دراز بکشد قطعا پیری و چروک رو روزی می بینیم روی صورت یا روی دست هامون

کمرمون خمیده میشه و چشمامون دیگه سوی سابقو نداره

کوه ها و جنگل ها خورشید و ماه و زمین و اسمان باقی می مانند و با قدرت ادامه می دهند ولی ما خواهیم مرد.

شاید فکر کنید این متن پر از ناامیدی است

اما عجیبه برعکس پر از امیده

درسته ما خواهیم مرد ولی تا وقتی که زمانمون به پایان نرسیده و حیاتی در بدن داریم باید عشق بورزیم زندگی کنیم نفس بکشیم کارهای خوب بکنیم عطر بزنیم لباس های قشنگ بپوشیم

به حیوانات مهرورزی کنیم

و کلی کارهای خوب دیگه که می تونه تو رو بسازه

با امید ادامه بدهید