آدم ها همیشه .هرروز و هر ثانیه در حال قضاوت کردن هستن،هرروز دایره لغات را گسترش و الفاظ جدید به کار میبرند،اگر تو خونه می مونی میگن افسرده ست بری بیرون میشی ولگرد اگر دختر باشی حرف بزنی با کسی میشی هرزه اگه زیاد غذا بخوری و به خودت برسی میشی چاق و مادی کم غذا بخوری و پولاتو جمع کنی میشی پول پرست و خسیس،خلاصه هر طور و هر شکل و هر قیافه هر رفتاری داشته باشی برات تندیس اشو می تراشن و نصبش می کنن وسط میدون تا همه ببین،..از چی میترسی،؟از قضاوت مردم....از حرف های پوچ...از کسایی که خود پر از عیب و مشکل هستند ...زندگی را بساز با هر روشی که عقل و منطق حکم می کند به شرطی که تو قضاوت نکنی اگر زیر ذره بین هم باشی یک باکتری روشن فکر باش بدون قضاوت بدون اینکه حرفی بزنیم. پل زندگی تو برای رد شدن خودته نه برای مردم فقط تو می تونی رد بشی بدون ترس بدون دلهره بدون قضاوت بدون حرف های بی معنی ....آرام رد شو چون تو معمار هستی پس خودتو بساز بدون وابستگی بدون فشار بدون حرف های خاله زنکی، قضاوت برای مردم است بگذار قضاوت کنند وقتی تو را ببیند که از پل رد شدی هراسان میشوند و دنبال تو می دوند ولی زهی خیال باطل .سازنده پل تنها عابر آن پل است....