یکم به همدیگر ارامش بدهیم*5
بعضی از ما ادم ها توی گذشته خود سیر می کنیم, متوجه پیرامون اطراف خود نیستیم.
درختان ،آسمان ؛ادم ها و خیابان ها و حتی زرق و برق دنیا را نمی بینیم حتی وقتی در کنار عزیزانمان هستیم .
اما این را باید بدانید که شما آدم دو سال یا چهار سال پیش نیستید .
دغدغه های گذشته دیگر توی زندگی حال چندان روشن و مهم نیستند .
دانشجویی را می شناختم که هنوز بعد از گذشت چندین سال خاطره ی نمره بد و نگاه سرزنشت بار استادش را فراموش نمی کرد ,او دوست نداشت که آن تکه از خاطره را پاک کند . درحالی که او فارق التحصیل شده بود و زن و فرزند یک کار خوب و خانه صمیمی داشت .اماهنوز درگیر گذشته بود .
تمام ماجرا این است که ما گاهی عصبی هستیم و دیگران را مقصر می دانیم .اما تغییر و فراموشی و راه افتادن به سمت خوشبختی از خود ما انسان ها شوع می شود .
منتظر تغییر دادن دیگران نباشیم....
این خود ما هستیم که می توانیم دنیا را زیرورو کنیم ..
می توانیم هرروز برای پیشرفت خود تلاتش کنیم و همیشه بخاطر داشته باشید ،شما ادم چند سال گذشته نیستید ...
حتی ادم دیروز نیستید ....
امروز شما دوباره متولد شدید و این یعنی اوج خوشبختی برای من ...برای شما....

به دنیای رنگارنگ من خوش آمدید.