تشخیص اختلال دو قطبی در کودکان:

اگر فکر می کنید کودک شما ممکن است به اختلال دو قطبی (یا هر مسئله بهداشت روانی دیگر) مبتلا باشد ، با پزشک وی صحبت کنید تا در مورد نگرانی های خود صحبت کنید.

یک پزشک ممکن است شما را برای ارزیابی کامل به یک روانپزشک معرفی کند. یک متخصص بهداشت روان احتمالاً مایل است با شما و فرزندتان صحبت کند تا تصویر کاملی از علائم و نشانه ها بدست آورد.

امکان شناسایی اختلال دو قطبی از طریق انجام یک فرآیند آزمایشگاهی وجود ندارد .

گاهی اوقات سایر مشکلات روانی مانند افسردگی یا بیش فعالی ADHD نیز علایم مشابهی دارند. بنابراین ارائه اطلاعات کافی در مورد خلق و خوی کودک ، الگوی خواب ، سطح انرژی ، سابقه و رفتار کودک برای کمک به رد سایر بیماری ها از اهمیت زیادی برخوردار است.
درمان اختلال دو قطبی :
اختلال دو قطبی باید در طول زندگی فرد کنترل شود. در طی درمان ممکن است به مرور زمان نیاز به اعمال تغییراتی در روش درمان وجود داشته باشد.
تیم درمانی نوجوان مبتلا به اختلال دو قطبی ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

دارو درمانی در اختلال دو قطبی در کودکان:

ممکن است یک روانپزشک برای تثبیت خلق و خوی کودک شما دارو تجویز کند. مهم است که عوارض داروی کودک خود را کنترل کنید و مراقب عوارض جانبی باشید.
یافتن داروی مناسب و دوز مناسب برای کودک شما ، ممکن است مدتی طول بکشد زیرا دارویی وجود ندارد که برای همه مبتلایان به اختلال دوقطبی مناسب باشد .

گفتاردرمانی در اختلال دو قطبی در کودکان:

یک گفتار درمانگر ممکن است به کودک شما در مورد عوارض اختلال دو قطبی آموزش دهد و ممکن است راهکارهای مقابله ای را برای کمک به مدیریت علائم ارائه دهد.

مراحل درمان اغلب شامل مشارکت اعضای خانواده است. خانواده درمانی ممکن است مسائل مربوط به روابط ، مشکلات مدیریت رفتار یا راهکارهایی برای کمک به کل خانواده برای کنار آمدن با بیماری روانی کودک را برطرف کند.

اگر كودك در اثر رفتارهای پرخطر، احتمال مشکلات حاد ايمني داشته باشد ، ممكن است يك بار بستري در بيمارستان رواني مورد نياز باشد.

یک اقدام جدی برای خودکشی ، داشتن افکار خودکشی با یک برنامه مشخص ، خودزنی یا روان پریشی تنها برخی از دلایل احتمالی بستری شدن کودک مبتلا به اختلال دو قطبی در بیمارستان است.

وقتی کودک ، والدین ، پزشکان ، درمانگران و سایر ارائه دهندگان درمان با هم به صورت تیمی کار می کنند ، درمان بهترین نتیجه را دارد.
بنابراین مهم است که در جلسات درمانی نوجوان خود شرکت کنید و سوالات لازم را بپرسید ، با سایر ارائه دهندگان درمان ارتباط برقرار کنید و در مورد نیازهای بهداشت روانی فرزند خود به آموزش خود ادامه دهید .

یک درمانگر یا روانپزشک ممکن است از شما بخواهد که تغییرات روحیه ، الگوی خواب یا رفتار نوجوان خود را ثبت کنید. ترسیم پیشرفت کودک شما می تواند به ارائه دهندگان درمان کمک کند تا بدانند که درمان یا داروها برای پایدار نگه داشتن خلق و خوی کودک شما تا چه حدی کاربردی است

خطرات مربوط به نوجوانان

نوجوانان عادی به خاطر هیجانات روحی مستعد رفتارهای پرخطر هستند ، اما وقتی نوجوان دارای اختلال دو قطبی باشد ، این خطر چند برابر می شود. مراقب سو مصرف مواد مانند نوشیدن یا مصرف مواد مخدر و همچنین رفتار خودکشی باشید.خطر خودکشی در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی بیشترین نگرانی به خود اختصاص داده است .

مطالعات نشان می دهد که بین 25 تا 60 درصد بزرگسالان دارای دو قطبی حداقل یک بار اقدام به خودکشی در طول زندگی خود می کنند و بین 8 تا 19 درصد از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی در اثر خودکشی می میرند.

مطالعات نشان داده است که 72 درصد از نوجوانان مبتلا به اختلال دو قطبی تصور می کنند که در یک نقطه از زندگی درباره خودکشی فکر می کنند. تحقیقات نشان می دهد نوجوانان با دو قطبی I و دو قطبی II در معرض خطر خودکشی قرار دارند.

اگر نوجوان شما به اختلال دو قطبی مبتلا شده است ، خطر خودکشی را جدی بگیرید. برای ارزیابی خطرات خودکشی نوجوان و تهیه یک طرح ایمنی برای پیشگیری از خودکشی با پزشک نوجوان خود مشورت نمایید.

شرایط مشترک اختلال دو قطبی در کودکان

بسیاری از کودکان مبتلا به اختلال دو قطبی دارای یک بیماری روانی اضافی ، اعتیاد یا اختلال رفتاری هستند. برخی تحقیقات تخمین زده اند که بین 60 تا 90٪ از جوانان مبتلا به اختلال دوقطبی نیز ممکن است دارای اختلال بیش فعالی با کمبود توجه باشند.

اختلالات اضطرابی ، مصرف مواد مخدر و اختلالات رفتاری مختل کننده از دیگر موارد رایجی است که کودکان مبتلا به اختلال دو قطبی می توانند تجربه کنند.

حمایت از کودک مبتلا به اختلال دو قطبی در مدرسه

اگر کودک شما مبتلا به اختلال دوقطبی است ، همکاری با مسئولان مدرسه مهم است. مسئولان مدرسه می توانند بهترین شکل از آموزش کودک مبتلا به این اختلال را طراحی و اجرا نمایند .

نیازهای تحصیلی فرزند شما به علائم بیماری و مسائل تحصیلی وی بستگی دارد. اگر او مشکلات رفتاری را در مدرسه به نمایش بگذارد ، معلمان ممکن است یک برنامه رفتاری طراحی و اجرا نمایند که در آن از اقدامات انضباطی مناسب استفاده شده باشد.

ممکن است مدرسه خدماتی را برای اطمینان از توانایی تحصیل وی فراهم کند. مدرسه با اجرای یک برنامه تحصیلی اصلاح شده یا مهیا نمودن شرایط برای دیدار والدین با کودک در مدرسه، می تواند به کودک و خانواده او کمک نماید.
کودک خود را به شرکت در کلا های مدرسه تشویق کنید و در مورد روشهای کمک به کودک در مدرسه نیز با مسئولان مدرسه مشورت نمایید .

حمایت از کودک مبتلا به اختلال دو قطبی در خانه

اختلال دو قطبی بر کل خانواده تأثیر می گذارد ، بنابراین مهم است که به کودک کمک کنید تا علائم این بیماری را مدیریت کند.
تا آنجا که می توانید در مورد اختلال دو قطبی و آخرین گزینه های درمانی اطلاعات کسب کنید و اطمینان حاصل کنید که سایر اعضای خانواده اعم از برادر و خواهران کودک نیز در مورد این بیماری اطلاعات خوبی دارند .

در مورد درمان و مسائل مربوط به درمان با کودک خود به طور منظم مکالمه داشته باشید. احتمال اینکه در برخی از مواقع فرزند شما تمایل به استفاده از دارو یا شرکت در درمان نداشته باشد وجود دارد . به احساسات کودک توجه کنید و درباره اهمیت پیروی از توصیه های پزشکان با او گفتگو نمایید .

مهم است که در این میان ، از خود نیز مراقبت کنید.

کنار آمدن با چالش های تربیت کودک مبتلا به اختلال دو قطبی می تواند استرس زا باشد. پیوستن به یک گروه پشتیبانی برای والدین دارای نوجوانان مبتلا به اختلال دو قطبی (یا به طور کلی بیماری روانی) می تواند بسیار موثر باشد .

ارتباط با والدین با مشکلات مشابه می تواند به شما کمک کند تا از حمایت عاطفی و همچنین توصیه های عملی در مورد نحوه حمایت از کودک خود بهره مند شوید.

مشاهده برخی از علائم ذکر شده در بالا برای کودکان معمول است و لزوماً به این معنی نیست که آنها دارای اختلال دو قطبی هستند.
اگر کودک شما به علت مشکلات ذکر شده در عملکرد روزمره خود دچار مشکل شده است – ویژه برای مدت زمان طولانی – ارزیابی توسط روانپزشک ضروری است. یک تشخیص بی طرفانه و حرفه ای می تواند برای شما و کودک آرامش خاطر به وجود آورد.