500سال بعد
500سال بعد و 100سال بعد ممکنه هیچ کدوم از ما روی این کره خاکی نباشیم.
شاید ادم هایی که بعدا مارو مورد مطالعه قرار میدن .از نظرشون خیلی امل و نادون با امکانات ابتدایی باشیم .شاید گوشی های ما کامپیوترهای ما یا وسایلی که با اونا الان داریم کارمون رو راه اندازی میکنیم پول در میاریم زندگی میکنیم یا حتی غذاهایی ما روی بورس نباشه و هیچ کدوم برای اونا کاربردی نداشته باشه.
اما اینو میتونم تصور کنم که توی سال های خیلی خیلی بعد جایی که دیگه هوش های مصنوعی ارتباطات وسیع وجود داره و ربات ها و تکنولوژی های خیلی خاص جای ادم ها رو میگیرن.دیگه عشقی وجود نداره .شاید تکنولوژِ ی راه اندازی بشه که دیگه هیچکسی نمیمیره و مردم بتونن شبیه یه ربات بشن و هروقت یه قطعه اشون کهنه شد سریعا عوض کنن شاید بتونن یه اکثیری بسازن که همیشه جوان بمون.درکل اینو میدونم که قراره همه چیز تغییر کنه !و این دیگه به من و شما ربطی نداره کلی مقدمه چینی کردم که بگم ما بهترین ادم های این دوره هستیم بهتررین زیباترین قشنگ ترین و مهربونترین ادم هایی هستمی مخلوق خاص خداوند ما اخرین کسانی هستیم که میخندیم و عشق رو در اغوش می کشیم.
بخاطر همین بخندید و قدر تک تک لحظاتتون رو بدونید چون قرار نیست امروز یا فردای شما تکراری بشه.شما خوشحال ترین انسان های نسل خودتون هستین ....
به دنیای رنگارنگ من خوش آمدید.